In welk tijdperk kwamen de dinosaurussen voor?

Amira Bosman

Geupdate op:

In welk tijdperk kwamen de dinosaurussen voor?
Je leest dit artikel in 9 minuten

Laatst bijgewerkt: 14 april 2026

Dinosaurussen leefden in het Mesozoïcum, een geologische era die liep van ongeveer 252 miljoen tot 66 miljoen jaar geleden. Binnen die era zijn drie periodes te onderscheiden: het Trias, het Jura en het Krijt. Ze ontstonden in het Trias, bereikten hun hoogtepunt in het Jura en Krijt, en stierven aan het einde van het Krijt massaal uit.

Het Mesozoïcum wordt in de volksmond ook wel het “tijdperk van de dinosauriërs” genoemd, en dat is niet voor niets. Gedurende ruim 180 miljoen jaar domineerden ze het land als geen andere diergroep ooit heeft gedaan. Ter vergelijking: de mens bestaat pas zo’n 300.000 jaar. De dinosaurussen hadden de aarde dus ongeveer 600 keer zo lang voor zichzelf als wij tot nu toe.

Wat is het Mesozoïcum precies?

Het Mesozoïcum is een van de drie grote era’s in de geschiedenis van meercelliger leven op aarde. De andere twee zijn het Paleozoïcum (oud leven, 541-252 miljoen jaar geleden) en het Cenozoïcum (recent leven, 66 miljoen jaar geleden tot nu). Het Mesozoïcum valt daartussen in en beslaat een periode van ruim 186 miljoen jaar.

De naam komt uit het Grieks: “mesos” (midden) en “zooion” (dier). Het is dus letterlijk het tijdperk van het “middelste leven”. Geologen delen het op in drie duidelijk te onderscheiden periodes, elk met een eigen klimaat, fauna en flora. Elke periode begon of eindigde met een ingrijpende verandering, zoals een massa-extinctie of een grote klimaatomslag.

Aan het begin van het Mesozoïcum lagen alle continenten nog aan elkaar vast in het supercontinent Pangea. In de loop van de drie periodes dreven die uit elkaar, wat enorme gevolgen had voor klimaat, zeeniveau en de verspreiding van dieren. Die verschuiving is deels ook de verklaring waarom je op alle continenten fossielen van dinosaurussen vindt: hun voorouders konden zich vrijelijk verspreiden toen er nog geen oceanen tussenzaten.

Het Mesozoïcum eindigde met een van de bekendste massa-extincties uit de aardgeschiedenis, 66 miljoen jaar geleden. Een meteoriet van minstens 10 kilometer doorsnede sloeg in bij het huidige Yucatan-schiereiland in Mexico. De krater die daarbij ontstond (de Chicxulub-krater) is nog steeds zichtbaar. De klap veroorzaakte wereldwijde branden, een “impact winter” en de uitsterving van ruim 75 procent van alle soorten, waaronder alle niet-vogelachtige dinosaurussen.

Het Trias: de geboorte van de dinosaurus (252-201 miljoen jaar geleden)

Het Trias is de eerste periode van het Mesozoïcum en begon vlak na de Perm-Trias-extinctie, de grootste massa-extinctie die de aarde ooit heeft gekend. Bij die uitsterving, zo’n 252 miljoen jaar geleden, verdween meer dan 90 procent van alle soorten. Het Trias begon dus op een vrijwel lege planeet.

De vroegste dinosauriërs verschenen zo’n 230-240 miljoen jaar geleden, in het Laat-Trias. Ze waren in het begin klein en niet bijzonder talrijk. Bekende vroege soorten zijn Eoraptor (gevonden in Argentinië, zo’n 1 meter lang) en Coelophysis (Noord-Amerika, een slanke roofsauriër van 2 tot 3 meter). Ze waren tweevoeters en behoorlijk behendig, maar nog geen dominante dieren.

De dinosaurussen moesten het Trias delen met andere reptielen, zoals rauisuchiërs en cynodontia (zoogdierachtigen). Pas aan het einde van het Trias, bij een nieuwe massa-extinctie zo’n 201 miljoen jaar geleden, stierven veel van die concurrenten uit. Dat gaf de dinosaurussen de ruimte om in het Jura echt te exploderen in aantallen en diversiteit. Het Trias was dus eigenlijk meer een “aanloopperiode” dan een bloeitijd.

Klimatologisch was het Trias warm en droog, met enorme woestijnen in het binnenland van Pangea. Aan de kust en in rivieroevers was meer vegetatie, maar het was lang niet zo weelderig groen als het Jura later zou worden. Varens, zaadvarens en primitieve naaktzadigen domineerden de flora.

Het Jura: de grote dinosaurussen regeren (201-145 miljoen jaar geleden)

Het Jura is de periode die de meeste mensen voor ogen hebben als ze aan dinosaurussen denken: enorme sauropoden, Stegosaurus, de eerste Archaeopteryx. Het klimaat was warmer en vochtiger dan in het Trias, met weelderige bossen van coniferen en varens. Pangea viel uiteen en er stroomde een ondiepe zee door wat nu Noord-Amerika en Europa is. Die zee scheidde Noord-Amerika in een westelijk en oostelijk deel en zorgde voor een mild, nat klimaat.

De herbivore sauropoden waren de spectaculairste verschijning van het Jura. Diplodocus, Brachiosaurus en Apatosaurus bereikten lengtes van 20 tot meer dan 30 meter en waren de grootste landdieren die ooit hebben geleefd. Ze aten grote hoeveelheden planten en hadden lange nekken om bij vegetatie te komen die andere dieren niet konden bereiken.

Naast de sauropoden was het Jura ook het tijdperk van Stegosaurus met zijn rugplaten, en van de eerste echte vliegende gewervelde dieren: de pterosauriërs floreerden, en Archaeopteryx (gevonden in Duitsland) geldt als een van de vroegste bekende voorouders van de huidige vogels. Aan het einde van het Jura was de diversiteit onder dinosaurussen enorm. Tientallen geslachten leefden naast elkaar in complexe ecosystemen.

Het Krijt: het laatste hoofdstuk (145-66 miljoen jaar geleden)

Het Krijt is de langste periode van het Mesozoïcum: bijna 80 miljoen jaar. Het is ook de periode die eindigt met de beroemdste massa-extinctie. Maar voor die finale was het Krijt zeker geen zwakke periode: integendeel, het was een tijd van enorme biologische diversiteit.

In het Krijt verscheen voor het eerst een groep die de wereld voor altijd zou veranderen: de bloemplanten (angiospermen). Voor die tijd bestond plantenvegetatie voornamelijk uit varens, paardenstaarten en naaktzadigen. De bloemplanten ontwikkelden zich in het Vroeg-Krijt en verspreidden zich snel over de aarde. Ze werden gevolgd door bijen en andere bestuivende insecten, wat een enorme evolutionaire snelheid op gang bracht.

Bekende Krijt-dinosaurussen zijn onder meer Tyrannosaurus rex (Noord-Amerika, Laat-Krijt), Triceratops, Velociraptor (kleiner dan in de films, zo’n 70 centimeter hoog) en Spinosaurus (Noord-Afrika). De Krijt-dinosaurussen waren niet per se groter dan die uit het Jura, maar wel diverser: er waren gevederde soorten, gehoornd dinosaurussen (ceratopsia), bepantserde ankylosauren en de bekende theropoden waaruit uiteindelijk vogels zouden evolueren.

De periode eindigde abrupt 66 miljoen jaar geleden met de Chicxulub-inslag. Dat evenement, gecombineerd met verhoogd vulkanisme (de Deccan Traps in India), veroorzaakte een wereldwijde winter en het verdwijnen van driekwart van alle soorten. Alle niet-vogelachtige dinosaurussen stierven uit. Alleen de lijn die leidde naar moderne vogels overleefde.

Wel doen en niet doen: begrippen rond dinosaurustijdperken

Rond de tijdperken van dinosaurussen bestaan veel misverstanden. Onderstaande tabel laat zien wat klopt en wat niet, zodat je de begrippen goed onthoudt en niet in veelgemaakte denkfouten trapt.

Wel doen (correct) Niet doen (fout of misleidend)
Zeggen dat dinosaurussen leefden in het Mesozoïcum Zeggen dat dinosaurussen leefden in het “Jura-tijdperk” alsof dat de enige periode is
Onderscheid maken tussen Trias, Jura en Krijt De drie periodes door elkaar gebruiken als synoniemen
T. rex plaatsen in het Laat-Krijt (ca. 68-66 miljoen jaar geleden) T. rex afbeelden naast Stegosaurus of Brachiosaurus (die leefden miljoenen jaren eerder)
Pterosauriërs en plesiosauren benoemen als tijdgenoten van dinosaurussen Pterosauriërs en plesiosauren “dinosaurussen” noemen (dat zijn ze niet)
Vogels beschouwen als de levende nakomelingen van dinosaurussen Zeggen dat alle dinosaurussen 66 miljoen jaar geleden zijn uitgestorven (vogels leven nog)
De meteorietinslag bij Chicxulub als primaire oorzaak noemen van het uitsterven Stellen dat alleen vulkanisme het uitsterven veroorzaakte
Fossielen van dinosaurussen dateren door de gesteentelaag waarin ze gevonden worden Aannemen dat alle dinosaurusfossielen even oud zijn
De mens en dinosaurussen als volledig gescheiden plaatsen in de tijd (66 miljoen jaar tussenpoos) Geloven dat mensen en dinosaurussen tegelijk hebben geleefd

Overzicht van de drie periodes in cijfers

Hieronder zie je een beknopt overzicht van de drie periodes van het Mesozoïcum, zodat je de getallen en kenmerken snel naast elkaar kunt zetten. De tijdsduur kan in verschillende bronnen iets variëren door verfijning van dateringen, maar de onderstaande cijfers volgen de gangbare wetenschappelijke consensus van 2024-2026.

Periode Van (milj. jr. geleden) Tot (milj. jr. geleden) Duur Kenmerkende dinosaurussen Klimaat
Trias 252 201 ca. 51 miljoen jaar Eoraptor, Coelophysis, Plateosaurus Warm en droog, weinig vegetatie
Jura 201 145 ca. 56 miljoen jaar Diplodocus, Brachiosaurus, Stegosaurus, Allosaurus Warm en vochtig, weelderige bossen
Krijt 145 66 ca. 79 miljoen jaar T. rex, Triceratops, Velociraptor, Spinosaurus Warm, hoge zeespiegel, eerste bloemplanten

Zijn vogels echte dinosaurussen?

Dat klinkt misschien gek, maar wetenschappers zijn het er vrijwel unaniem over eens: moderne vogels zijn directe nakomelingen van een groep tweevoetige vleesetende dinosaurussen, de theropoden. Fossielen zoals Archaeopteryx (Jura, Duitsland) en Anchiornis (Krijtachtig China) laten een geleidelijke overgang zien van dinosaurus naar vogel, met veren, holle botten en vergelijkbare ledematen.

Dat betekent dat de uitspraak “alle dinosaurussen zijn 66 miljoen jaar geleden uitgestorven” strikt genomen onjuist is. Alle niet-vogelachtige dinosaurussen zijn uitgestorven. De vogels overleefden de Chicxulub-inslag en diversifieerden zich daarna snel. De kip in je tuin is dus biologisch gezien een dinosaurus, al is dat een uitspraak die tot gemengde reacties leidt bij de gemiddelde Nederlander.

Dit is ook relevant voor iets wat veel mensen zich niet realiseren: er zijn vandaag de dag meer vogelsoorten (ruim 10.000) dan er ooit dinosaurussoorten tegelijk hebben geleefd. De diversiteit van die tak is na het Krijt alleen maar gegroeid. Als je wilt weten hoe de wereld van het oude leven eruitzag, is het artikel over de sfinx in Egypte: geschiedenis en mysteries een fascinerende vergelijking in hoe lang menselijke beschavingen eigenlijk bestaan in verhouding tot de aardgeschiedenis.

Hoe weten we dit allemaal? Fossielen en datering

Fossielen zijn de belangrijkste bron van kennis over dinosaurussen. Een fossiel ontstaat wanneer een organisme na zijn dood in zachte sedimenten terechtkomt, zoals modder of zand, die vervolgens verharden tot gesteente. De botten worden vervangen door mineralen, waardoor ze bewaard blijven. Zachte delen verdwijnen bijna altijd, maar soms blijft zelfs huid of veer-indrukken bewaard.

Paleontologen dateren fossielen op twee manieren. De eerste is stratigrafie: de laag gesteente bepaalt de relatieve ouderdom. Dieper = ouder. De tweede is radiometrische datering, waarbij je de vervalsnelheid van radioactieve isotopen meet. Kalium-40 en uranium-238 zijn veelgebruikte isotopen voor het dateren van gesteentes die honderden miljoenen jaren oud zijn. Koolstof-14 werkt niet voor dinosaurussen, want dat isotoop vervalt te snel en is na zo’n 50.000 jaar niet meer meetbaar.

Nieuwe vindplaatsen worden nog steeds regelmatig ontdekt. China, Argentinië, Mongolië en Canada zijn de belangrijkste landen voor nieuwe fossielen. In 2023 en 2024 werden in Argentinië nieuwe sauropode soorten beschreven die mogelijk nog groter waren dan de eerder bekende Patagotitan mayorum. Het onderzoek naar dinosaurussen is verre van afgesloten: er worden elk jaar tientallen nieuwe soorten formeel beschreven.

Als je meer wilt lezen over wetenschappelijk onderzoek en hoe dat methodisch werkt, lees dan ook de stappen die je doorloopt bij een wetenschappelijk onderzoek: dezelfde principes van hypothese, dataverzameling en peer review gelden ook voor paleontologie.

Misverstanden over dinosaurussen en hun tijdperk

Populaire cultuur heeft een aantal hardnekkige misverstanden gecreëerd over dinosaurussen. Hieronder een lijst van de meest voorkomende, met de correcte uitleg.

  • T. rex en Stegosaurus leefden niet tegelijk. Stegosaurus leefde in het Late Jura (ca. 155 miljoen jaar geleden), T. rex in het Late Krijt (ca. 68-66 miljoen jaar geleden). Het verschil is groter dan de afstand van T. rex tot ons.
  • Velociraptor was niet zo groot als in Jurassic Park. De echte Velociraptor was zo’n 70 centimeter hoog en was bedekt met veren. Het dier in de film was eerder gebaseerd op Deinonychus of Utahraptor.
  • Dinosaurussen waren niet allemaal log en langzaam. Veel kleine theropoden waren waarschijnlijk snelle, actieve dieren, vergelijkbaar met huidig struisvogels of reigers.
  • Mammoeten zijn geen dinosaurussen. Mammoeten waren zoogdieren die leefden van ongeveer 5 miljoen tot 4.000 jaar geleden, dus miljoenen jaren na het uitsterven van de dinosaurussen.
  • Niet alle grote reptielen uit het Mesozoïcum zijn dinosaurussen. Pterosauriërs (vliegende reptielen) en ichthyosauriërs (zeepredatoren) behoorden tot andere reptielgroepen.
  • Dinosaurussen kwamen niet voor in de IJstijd. De IJstijden begonnen zo’n 2,6 miljoen jaar geleden, 63 miljoen jaar na het uitsterven van de niet-vogelachtige dinosaurussen.
  • Dinosaurusgeluid is onbekend. Het gebrjul uit films is artistieke vrijheid. Op basis van fossielen kun je geen geluiden reconstrueren; sommige dinosaurussen hadden wellicht bolle structuren om geluid mee te resoneren.

Vergelijkbaar met hoe we mythologische figuren bestuderen, zoals Hermes en zijn belangrijkste eigenschappen, zijn dinosaurussen deels culturele symbolen geworden naast wetenschappelijke objecten. Dat maakt het des te belangrijker om feit van fictie te scheiden.

Wil je begrijpen hoe oude beschavingen hun eigen geschiedenis vastlegden? Het artikel over wat hiërogliefen zijn en waarom ze belangrijk zijn laat zien hoe mensen hun wereld documenteerden, lang nadat de dinosaurussen verdwenen waren.

Wat leefde er nog meer in het Mesozoïcum?

Dinosaurussen deelden de wereld met een verbluffende verscheidenheid aan andere organismen. In de lucht vlogen pterosauriërs, reptielen met een vleugelspanwijdte van soms meer dan 10 meter (Quetzalcoatlus, Laat-Krijt). In de zeeën domineerden ichthyosauriërs, plesiosauren en mosasauriërs. Dat waren geen dinosaurussen maar aparte groepen mariene reptielen, die ook bij de Chicxulub-extinctie uitstierven.

Zoogdieren bestonden al wel in het Mesozoïcum, maar waren klein en leefden grotendeels in de schaduw van de dinosaurussen. Ze waren nachtelijk, insectenetend en niet groter dan een kat. Pas na het uitsterven van de grote dinosaurussen namen zoogdieren de ruimte die vrij was gekomen en diversifieerden ze snel in alle vormen die we nu kennen.

De oceanen van het Mesozoïcum waren warm en hoog. Koraalriffen en ammoniten (schelpdieren met een spiraalvormige schelp) waren in enorme aantallen aanwezig. Ammoniten zijn belangrijk als gidsfossielen: hun evolutie verliep zo snel dat je een gesteentelaag kunt dateren aan de hand van welke ammonitensoort erin zit. Ook zij stierven aan het einde van het Krijt uit.

Het is ook de moeite waard om de aardgeschiedenis in perspectief te zien naast andere fenomenen. Als je je afvraagt hoe de mens zijn eigen wereld vormgaf, vergelijk dan eens hoe de Venus van Milo haar geschiedenis en mysterie heeft: 2.000 jaar oud, en al een curiositeit vergeleken met de diepte van geologische tijd.

Veelgestelde vragen

In welk tijdperk kwamen de dinosaurussen precies voor?

Dinosaurussen leefden in het Mesozoïcum, ook wel het “tijdperk van de reptielen” of “tijdperk van de dinosauriërs” genoemd. Dat tijdperk liep van ongeveer 252 miljoen tot 66 miljoen jaar geleden en is onderverdeeld in drie periodes: het Trias (252-201 miljoen jaar geleden), het Jura (201-145 miljoen jaar geleden) en het Krijt (145-66 miljoen jaar geleden). Dinosaurussen verschenen voor het eerst in het Laat-Trias, zo’n 230-240 miljoen jaar geleden.

Wanneer zijn de dinosaurussen uitgestorven en waarom?

Niet-vogelachtige dinosaurussen stierven 66 miljoen jaar geleden uit aan het einde van het Krijt. De meest geaccepteerde oorzaak is een meteorietzinslag bij het huidige Yucatan in Mexico, die de Chicxulub-krater (ruim 180 kilometer breed) achterliet. De inslag veroorzaakte mondiale branden, een stofwolk die het zonlicht blokkeerde, temperatuurdaling en het instorten van voedselketens. Aanvullend droeg verhoogde vulkanische activiteit in India bij aan het uitsterven.

Zijn T. rex en Stegosaurus tijdgenoten?

Nee, en het verschil is verbluffend groot. Stegosaurus leefde circa 155 miljoen jaar geleden in het Late Jura, terwijl T. rex zo’n 68-66 miljoen jaar geleden in het Late Krijt leefde. Dat verschil van bijna 90 miljoen jaar is groter dan de afstand in de tijd tussen T. rex en ons mensen. In populaire media worden ze regelmatig samen afgebeeld, maar dat klopt historisch niet.

Wat is het verschil tussen het Trias, Jura en Krijt?

Het Trias (252-201 miljoen jaar geleden) was de aanloopperiode: warm, droog en met kleine, vroege dinosaurussen. Het Jura (201-145 miljoen jaar geleden) was de bloeitijd van de grote sauropoden en de periode waarin de eerste vogelachtige dieren verschenen. Het Krijt (145-66 miljoen jaar geleden) was de langste periode, met de meeste diversiteit aan soorten, de opkomst van bloemplanten en bekende namen als T. rex en Triceratops.

Zijn vogels echte dinosaurussen?

Ja, in biologisch opzicht zijn moderne vogels directe nakomelingen van de theropode dinosaurussen. Ze worden geclassificeerd als “vogelachtige dinosaurussen” (Avialae). De overgang van dinosaurus naar vogel is goed gedocumenteerd via tussenvorm-fossielen zoals Archaeopteryx en Anchiornis. Strikt genomen zijn niet alle dinosaurussen uitgestorven: de ruim 10.000 vogelsoorten die vandaag leven zijn de levende vertegenwoordigers van deze groep.

Hoe weten wetenschappers hoe oud dinosaurusfossielen zijn?

Paleontologen gebruiken twee methoden. Stratigrafie bepaalt de relatieve ouderdom op basis van de gesteentelaag: dieper is ouder. Radiometrische datering meet de vervalsnelheid van radioactieve isotopen in het gesteente, zoals kalium-40 of uranium-238, en geeft een absolute ouderdom in jaren. Door beide methoden te combineren en te vergelijken met fossielen van andere bekende soorten (gidsfossielen) kunnen dateringen nauwkeurig worden vastgesteld, soms tot op een miljoen jaar precies.

VL
Redactie Veel.nlOnze redactie schrijft informatieve artikelen over uiteenlopende onderwerpen.

Geef een reactie