Michael Jackson is de King of Pop. Dat is geen mening maar een titel die officieel aan hem is verbonden, voor het eerst uitgesproken door actrice Elizabeth Taylor in 1989 en daarna door de muziekindustrie, media en zijn eigen platenlabel overgenomen als vaste bijnaam. Jackson zelf gebruikte de titel ook, maar hij was niet degene die hem verzonnen had.
De vraag wie de King of Pop is lijkt simpel, maar er zit een interessante geschiedenis achter. Taylor noemde hem bij de uitreiking van de Soul Train Awards “the true king of pop, rock and soul”, maar alleen het eerste deel bleef hangen. Waarom? Omdat “King of Pop” puntig klinkt, makkelijk te onthouden is, en omdat het precies paste bij wat Jackson muzikaal vertegenwoordigde.
Hoe Michael Jackson de titel King of Pop verdiende
Je kunt een titel krijgen zonder hem te verdienen. Dat was bij Jackson niet het geval. Tegen het einde van de jaren tachtig had hij een reeks prestaties neergezet die simpelweg niemand hem voor kon doen. Het begon met het album Off the Wall (1979), maar het was Thriller uit 1982 dat alles veranderde.
Thriller werd het bestverkochte album aller tijden. Wereldwijd zijn er naar schatting 70 miljoen fysieke exemplaren van verkocht, en als je digitale downloads en streams meerekent kom je op meer dan 128 miljoen equivalente eenheden. Geen enkel ander soloalbum komt in de buurt. Het album won acht Grammy Awards in 1984, waaronder Album van het Jaar en Record van het Jaar voor het nummer “Beat It”. Dat was op dat moment een record: nog nooit had één artiest in één jaar zoveel Grammy’s gewonnen.
Na Thriller volgde Bad (1987), waarbij vijf singles op rij de nummer-1-positie bereikten in de Billboard Hot 100. Dat was een nieuw record. Dangerous (1991) en HIStory (1995) bevestigden zijn positie als commercieel en artistiek dominant. Elk decennium had zijn eigen Jackson-hoogtepunt.
Zijn dansstijl was minstens zo invloedrijk als zijn muziek. De moonwalk, voor het eerst getoond op televisie tijdens het Motown 25-jubileumspecial op 16 mei 1983, werd binnen 24 uur wereldnieuws. Jackson gleed achteruit over het podium tijdens “Billie Jean” en creëerde daarmee een van de meest iconische momenten in de geschiedenis van de popmuziek. Na die uitzending steeg de verkoop van Thriller naar een miljoen exemplaren per week.
Elizabeth Taylor en het moment waarop de titel officieel werd
De Soul Train Music Awards van 1989 waren de katalysator. Elizabeth Taylor, een van Jacksons nauwste vrienden, reikte hem de prijs uit voor “Artiest van het Decennium”. Bij die gelegenheid zei ze: “the true king of pop, rock and soul.” De zaal juichte, de camera’s filmden het, en MTV pakte het op.
Wat daarna gebeurde was een bewuste marketingstrategie. Jacksons platenlabel Epic Records en zijn management gebruikten de frase om de lancering van het album Dangerous (1991) te omlijsten. MTV en VH1 gingen mee. De Amerikaanse televisiezender FOX sloot aan. Zo werd een spontane lofuiting van een beroemde vriendin omgezet in een permanente branding die tot op de dag van vandaag standhoudt.
Jackson zelf accepteerde de titel openlijk. In interviews noemde hij zichzelf regelmatig de King of Pop en droeg hij dat label als een bewust onderdeel van zijn imago. Dat paste bij zijn karakter: Jackson was altijd bewust bezig met zijn eigen mythevorming, van zijn verschijning tot zijn optreden in de media.
Vergelijk dit met Elvis Presley, die de titel “King of Rock and Roll” droeg. Beide koningen domineerden hun eigen genre en generatie. Maar waar Elvis vooral de VS veroverde, was Jackson van het begin af aan een internationaal fenomeen. Zijn fanbase in Japan, Europa, Latijns-Amerika en Afrika was even groot als in de VS.
Vergelijkingstabel: Michael Jackson versus andere muzikale koningen en iconen
Om te begrijpen waarom de titel King of Pop specifiek aan Jackson kleeft en niet aan iemand anders, helpt het om hem naast andere kandidaten te leggen. Wie had in theorie ook aanspraak kunnen maken op die bijnaam?
| Artiest | Bijnaam | Meest verkochte album | Invloed op popcultuur | Aktief als soloartiest | Doorbraak |
|---|---|---|---|---|---|
| Michael Jackson | King of Pop | Thriller (70+ miljoen) | Dans, mode, videoclips, raciale barrières MTV | 1971-2009 | Off the Wall (1979) |
| Elvis Presley | King of Rock and Roll | Elv1s: 30 Nr. 1 Hits (meerdere miljoenen) | Rockabilly, lichaamstaal op podium, eerste tv-rocksensatie | 1954-1977 | Heartbreak Hotel (1956) |
| Prince | The Artist / The Purple One | Purple Rain (circa 25 miljoen) | Prince fuseerde funk, rock en pop op eigen wijze | 1978-2016 | Purple Rain (1984) |
| Madonna | Queen of Pop | Like a Virgin (circa 21 miljoen) | Vrouwelijkheid, seksualiteit, mode, videoclips | 1982-heden | Like a Virgin (1984) |
| Stevie Wonder | Little Stevie Wonder / Wonder | Songs in the Key of Life (circa 10 miljoen) | Vernieuwd soul en R&B, politieke liedteksten | 1961-heden | Fingertips (1963) |
| Whitney Houston | The Voice | The Bodyguard OST (circa 45 miljoen) | Vocale standaard voor popmuziek herdefineerd | 1985-2012 | Greatest Love of All (1985) |
| Beyonce | Queen Bey | Lemonade (circa 2,5 miljoen) | Feminisme, visuele albums, sceneshow, zwarte cultuur | 2003-heden | Crazy in Love (2003) |
Wat de tabel duidelijk maakt: geen van de andere artiesten heeft de combinatie van verkoopcijfers, visuele invloed, dansprestaties en internationale reikwijdte die Jackson had. Beyonce en Madonna zijn de dichtstbijzijnde vrouwelijke equivalenten, maar geen van hen zou snel “King of Pop” worden genoemd als Jackson er niet was geweest.
Wat maakte Jackson concreet anders dan zijn tijdgenoten
De vergelijkingstabel toont cijfers, maar de echte vraag is: waarom Jackson en niet iemand anders? Daarvoor kijk je naar drie specifieke gebieden waar hij zijn tijd ver vooruit was.
Videoclips als kunstwerk. Voordat Jackson de scène betrad, waren videoclips simpele promotiefilmpjes. De clip bij “Thriller” (1983) was 14 minuten lang, had een verhaalstructuur, een horrorsfeer, en werd geregisseerd door John Landis. MTV weigerde aanvankelijk videoclips van zwarte artiesten te draaien. Jacksons management en platenlabel zetten druk op het kanaal, en na “Billie Jean” opende MTV zijn deuren. Dat veranderde de gehele industrie. Artiesten als Beyonce en later Ariana Grande bouwen voort op een visuele traditie die Jackson grotendeels heeft gecreeerd.
De moonwalk en choreografie. Jackson was niet de uitvinder van de techniek zelf, die kende een voorgeschiedenis in het breakdansen en bij artiesten als Jeffrey Daniel en Bob Fosse. Maar hij verfijnde de beweging en maakte haar wereldberoemd. Na de Motown 25-uitzending werd de moonwalk nageaapt in schoolpleinen van Tokio tot Lagos. Zijn dansijfer gebruikte hij ook in nummers als “Smooth Criminal” (de 45-graden-lean, waarvoor hij een patent had op speciale schoenen) en “Beat It”.
Sociale bruggen bouwen via muziek. In de jaren tachtig hadden de meeste radiostations en televisieprogramma’s een strikte scheiding tussen zwarte en witte muziek. Jackson brak door die muur. “Beat It” haalde Eddie Van Halen van zijn gitaarsolo en mixte hardrock met R&B. “Wanna Be Startin’ Somethin'” en “P.Y.T.” combineerden Afrikaanse ritmiek met westerse pop. Dat was niet alleen muzikaal interessant, het veranderde ook het publiek dat popmuziek consumeerde.
Zei Jackson ooit zelf dat hij de King of Pop was?
Dit is een subtiele vraag. Jackson was niet bescheiden, maar hij pakte de titel ook niet zelf op als eerste. In interviews uit de vroege jaren negentig reageerde hij op de bijnaam met een mengeling van acceptatie en gevoel voor humor. Hij wist dat het een marketinglabel was, maar hij omhelsde het omdat het ook zijn ambitie weerspiegelde: de grootste popartiest ter wereld zijn.
Wat interessant is: in zijn eigen autobiografie Moonwalk (1988), geschreven voor de titel uitvond, beschreef Jackson uitgebreid zijn wens om de grenzen van popmuziek te verleggen. Hij wilde niet alleen goed verkopen. Hij wilde een erfenis nalaten. De King of Pop-titel paste daar perfect bij.
Er zijn ook momenten waarop Jackson de titel inzette als politiek wapen. Toen zijn relatie met Sony Music verslechterde in de vroege jaren 2000, noemde hij zichzelf publiekelijk “de King of Pop” in confrontatie met Sony-topman Tommy Mottola. De boodschap was duidelijk: hij was groter dan het label. Of je dat zelfverheffing noemt of gerechtvaardigde zelfkennis, hangt af van wie je het vraagt.
Wie meer wil weten over artiesten met een gelijkwaardige impact op hun genre, kan kijken naar hoe Nick Cave zijn stempel drukte op de alternatieve rock of hoe Bohemian Rhapsody van Queen een eigen mythe opbouwde.
De drie grootste albums van Michael Jackson vergeleken
Om de King of Pop-titel te rechtvaardigen heb je harde muzikale feiten nodig. De drie kernjaren van zijn discografie als soloartiest vertellen het verhaal het beste.
Thriller (1982) is het referentiepunt. Zeven van de negen nummers werden singles. De album was meer dan een jaar aaneengesloten in de top van de Billboard 200. Met acht Grammy’s in een jaar zette het een standaard die daarna nog slechts een handvol artiesten heeft benaderd. Beat It, Billie Jean en het titelnummer zijn in 2026 nog steeds herkenbaar voor vrijwel iedereen ter wereld tussen 15 en 80 jaar.
Bad (1987) leek qua verkopen kleiner, maar artistiek was het minstens zo ambitieus. Vijf singles op rij op nummer 1 in de VS: een record dat sindsdien niemand heeft geëvenaard. De tour bij Bad, door Quincy Jones geproduceerd, was destijds de grootste concerttour ooit qua publiek en omzet. Het album bewees dat Thriller geen toevalstreffer was.
Dangerous (1991) markeert het moment waarop de King of Pop-titel officieel werd aangehangen. De samenwerking met producer Teddy Riley bracht New Jack Swing naar een breder publiek. “Black or White” opende met een gitaarriff van Slash en combineerde opnieuw genres die normaal gesproken niet samen werden gehoord. De videoclip was op zijn dag van lancering in 27 landen tegelijk te zien, een primeur.
Elk van deze drie albums vertegenwoordigt een fase waarin Jackson de popindustrie opnieuw inrichtte. Dat is geen gewone prestatie. Dat is de reden waarom de titel aan hem kleeft en niet aan iemand anders.
Andere ‘koningen’ en hoe zij zich verhouden tot Jackson
Popmuziek kent meerdere informele tronen. Een kort overzicht van de bekendste titels en hoe zij zich verhouden tot Jacksons positie:
- King of Rock and Roll (Elvis Presley): Elvis domineerde de jaren vijftig en zestig. Hij brak met zijn dansstijl en seksuele uitstraling taboes op Amerikaanse televisie. Jackson heeft openlijk gezegd dat hij Elvis bewonderde en van hem leerde. Maar de doelgroepen en genres overlappen niet volledig.
- Queen of Pop (Madonna): Madonna werd in de jaren tachtig Jacksons naaste concurrent. Beiden werkten met MTV, beiden verlegden grenzen in videoclips. Het verschil: Jackson had grotere verkoopscijfers en een breder internationaal publiek. Madonna heeft haar impact meer in feminisme en mode gevonden.
- The Artist (Prince): Prince was een genius, maar een andersoortige. Zijn muziek was grilliger, zijn publiek kleiner. Prince zelf gaf in interviews aan dat hij Jackson als een gelijkwaardige zag, niet als een meerdere.
- Queen Bey (Beyonce): Beyonce is na Jacksons dood in 2009 uitgegroeid tot de dominantste popartiest ter wereld. Haar album Lemonade (2016) en haar Coachella-optreden (2018) zijn artistieke hoogstandjes. Maar in termen van globale verkoopcijfers en cross-genre invloed zit ze niet op Jacksons niveau. Ze heeft hem meerdere keren als haar grootste inspiratie genoemd. Lees meer over Beyonces alter ego Sasha Fierce voor context over haar artistieke aanpak.
- Adele: Adele is de bestverkochte artiest van de vroege 21e eeuw met albums als 21 en 25. Haar titel “koningin van de ballad” is informeel maar breed gedragen. Het album 21 is een van de bestverkochte albums van de afgelopen twintig jaar. Toch is haar invloed smaller van scope dan die van Jackson.
De conclusie die al deze vergelijkingen oplegt: Jackson is uniek door de combinatie van dans, muziek, videoclips en wereldwijde bereik. Geen andere artiest heeft op al die fronten tegelijk zo dominant gescoord.
Veelgestelde vragen
Wie bedacht de bijnaam King of Pop voor Michael Jackson?
Actrice Elizabeth Taylor gebruikte de frase “the true king of pop, rock and soul” bij de Soul Train Awards in 1989 tijdens de uitreiking van de prijs Artiest van het Decennium aan Jackson. Alleen het eerste deel, King of Pop, bleef hangen. Daarna werd de titel actief ingezet door Jacksons platenlabel Epic Records en door MTV en VH1 als marketinglabel bij de lancering van het album Dangerous in 1991.
Heeft Michael Jackson zichzelf ooit de King of Pop genoemd?
Ja. Jackson accepteerde de titel openlijk en gebruikte hem zelf in interviews en publieke optredens. In de jaren 2000 noemde hij zichzelf publiekelijk de King of Pop tegenover Sony-topman Tommy Mottola als statement over zijn artistieke autonomie. Hij beschouwde de titel als een weerspiegeling van zijn ambitie om de grenzen van popmuziek te verleggen.
Is er een andere artiest die ook aanspraak maakt op de titel King of Pop?
Officieel niet. De titel is zo sterk verbonden met Michael Jackson dat geen andere artiest hem serieus heeft opgeëist. Elvis Presley draagt de vergelijkbare titel “King of Rock and Roll”, Prince werd “The Artist” genoemd, en Madonna kreeg “Queen of Pop”. Beyonce draagt “Queen Bey”. Al die titels erkennen impliciet dat Jackson de King of Pop is en dat de muzikale troon van de pop aan hem toebehoort.
Waarom heet Michael Jackson King of Pop en niet King of Music?
De term “pop” verwijst naar populaire muziek in brede zin, niet alleen naar een specifiek subgenre. Jackson mengde R&B, funk, rock, soul en dansmuziek, maar het overkoepelende label was altijd popmuziek. “King of Pop” was breder dan “King of R&B” of “King of Dance” en sloeg dus beter aan. Bovendien paste het bij de branding van MTV en de muziekindustrie in die periode.
Hoe vergelijkt Michael Jackson zich met Elvis Presley als het gaat om erfenis?
Beide artiesten worden gezien als transformerende figuren in de muziekgeschiedenis. Elvis brak in de jaren vijftig rockmuziek door op televisie en vestigde de rock-and-roll als cultureel fenomeen. Jackson deed hetzelfde in de jaren tachtig voor popmuziek en videoclips, en deed dit op wereldschaal. Zijn album Thriller verkoopt beter dan elk Elvis-album. In termen van internationale invloed heeft Jackson een groter geografisch bereik gehad.
Is de titel King of Pop nog relevant in 2026?
Absoluut. Jacksons muziek staat in 2026 nog altijd in de streaminglijsten. “Thriller” bereikte in november 2025 opnieuw de Billboard Hot 100 Top 10, meer dan 40 jaar na de release. Zijn invloed is zichtbaar in de dansstijl en videoproducties van artiesten als hedendaagse popsterren en de manier waarop grote artiesten hun albums visueel vormgeven. De King of Pop-titel is geen nostalgische bijnaam, het is een beschrijving van een historisch feit.
