Van de directe familie Frank overleefde alleen Otto Frank de Tweede Wereldoorlog. Zijn dochters Anne en Margot stierven in Bergen-Belsen, zijn vrouw Edith in Auschwitz. Nakomelingen in directe lijn van Anne of Margot zijn er dus nooit geweest. De familie Frank leeft voort via de zijlijn: door Otto’s broers en zus, en door de stiefdochter die hij later kreeg. In 2025 is dat een steeds kleinere kring geworden, met Buddy Elias als de bekendste naam die al in 2015 overleed.
Dit artikel brengt de volledige stamboom van de familie Frank in kaart: wie de directe nabestaanden waren, wie er nog leeft of leefde tot ver in de 21e eeuw, en hoe de nalatenschap vandaag wordt beheerd.
De directe familie Frank: wie overleefde de oorlog?
De familie Frank bestond uit vier mensen: vader Otto Heinrich Frank (geboren 1889), moeder Edith Frank-Holländer (geboren 1900), dochter Margot Betti Frank (geboren 1926) en dochter Annelies Marie Frank, bekend als Anne (geboren 1929). Ze doken op 6 juli 1942 samen met vier anderen onder in het Achterhuis aan de Prinsengracht in Amsterdam.
Op 4 augustus 1944 werden ze verraden en gearresteerd. Edith Frank overleed op 6 januari 1945 in Auschwitz-Birkenau aan uitputting. Anne en Margot werden in de winter van 1944-1945 overgebracht naar Bergen-Belsen. Beiden stierven daar aan vlektyfus, vermoedelijk in februari 1945, kort voor de bevrijding van het kamp op 15 april 1945. Lange tijd gold maart 1945 als overlijdensdatum, maar onderzoek van het Anne Frank Huis (gepubliceerd in 2015) wees februari aan als het meest waarschijnlijke tijdstip.
Otto Frank was de enige die overleefde. Hij werd op 27 januari 1945 bevrijd bij de bevrijding van Auschwitz door het Rode Leger. Na de bevrijding keerde hij terug naar Amsterdam, waar hij het dagboek van Anne voor het eerst integraal las. Hij zette zijn leven daarna volledig in dienst van de nagedachtenis aan zijn dochter. Otto Frank hertrouwde in 1953 met Fritzi Geiringer-Markovits, een Hongaars-Oostenrijkse weduwe die hij in Auschwitz had ontmoet. Hij overleed op 19 augustus 1980 in Birsfelden bij Basel, op 91-jarige leeftijd.
Omdat Anne en Margot kinderloos stierven en Otto Frank uit zijn tweede huwelijk geen kinderen meer kreeg, is er geen directe nakomeling van Anne of Margot Frank. De familielijn loopt uitsluitend via de broers en zus van Otto.
Otto’s broers en zus: de zijlijn van de familie Frank
Otto Frank had drie broers en zussen: Robert Frank, Herbert Frank en Helene Frank (roepnaam Leni). Elk van hen heeft de oorlog op een andere manier doorstaan, en elk heeft nakomelingen achtergelaten.
Robert Frank (geboren 1886) emigreerde in de jaren dertig naar Engeland en bleef daar wonen. Hij overleefde de oorlog zonder directe gevaren en had nakomelingen die hun leven buiten Duitsland of Nederland opbouwden. Robert overleed in 1953.
Herbert Frank (geboren 1891) vluchtte in 1932 naar Parijs. Tijdens de bezetting woonde hij in Zwitserland, waarna hij in 1945 naar Parijs terugkeerde en uiteindelijk in 1955 definitief in Basel neerstreek, vlakbij zijn zus Leni en zijn broer Otto. Herbert overleed in 1987 in Basel en had geen kinderen.
Helene “Leni” Frank (geboren 1893) trouwde met Erich Elias, die een tak vestigde van het pectinebedrijf Opekta-Werke in Basel. Zij verhuisde in 1931 naar Zwitserland, ruim voor de machtsovername van Hitler. Leni en Erich kregen twee zonen: Stephan Elias en Bernhard “Buddy” Elias. Leni overleed in 1986.
Van de broers en zus van Otto was Leni de enige met kinderen. Haar zonen vormen daarmee de directe mannelijke zijtak van de Frank-familie.
Buddy Elias: de laatste nabestaande in directe lijn
Bernhard Paul “Buddy” Elias, de neef van Anne Frank, werd op 2 juni 1925 geboren in Frankfurt am Main. Hij groeide op in Basel en bouwde een succesvolle carrière op als ijskunstrijder en later als acteur in Zwitserland. Als kind correspondeerde hij regelmatig met Anne; hun brievenwisseling geeft een zeldzame blik op het dagelijkse leven van de jonge Anne buiten het Achterhuis.
Na de dood van Otto Frank in 1980 nam Buddy Elias de fakkel over als belangrijkste bewaker van de familieherinnering. In 1996 werd hij erepresidient van het Anne Frank Fonds in Basel, de stichting die Otto Frank in 1963 had opgericht om de opbrengsten van het dagboek te beheren en humanitaire projecten te steunen. Buddy reisde de wereld over om lezingen te geven op scholen en bij herdenkingen, tot op hoge leeftijd.
Op 16 maart 2015 overleed Buddy Elias in Basel op 89-jarige leeftijd. Meerdere internationale media, waaronder The Tablet en de Boston Globe, beschreven hem als “de laatste levende nabestaande van Anne Frank”. Zijn vrouw Gerti Elias (geboren Wiedner), met wie hij in 1965 trouwde, zette zijn werk voor het Anne Frank Fonds voort na zijn overlijden. Buddy en Gerti hadden twee kinderen.
Stephan Elias, de oudere broer van Buddy, was eerder al gestorven. Daarmee verdween met Buddy ook de laatste van de generatie die Anne Frank zelf had gekend en persoonlijk had omgaan.
Eva Schloss: de stiefdochter van Otto Frank
Een bijzondere naam in het verhaal van de familie Frank is Eva Geiringer, later bekend als Eva Schloss. Zij was de dochter van Fritzi Geiringer-Markovits, de vrouw met wie Otto Frank in 1953 hertrouwde. Eva werd daarmee zijn stiefdochter, en ze kende Anne Frank al van voor de oorlog: als meisje woonde ze aan het Merwedeplein in Amsterdam, in dezelfde straat als de Franks, en de twee waren bevriend.
Eva en haar moeder overleefden Auschwitz. Haar vader en broer Heinz kwamen om in de kampen. Na de bevrijding troffen Eva’s moeder en Otto Frank elkaar opnieuw in Amsterdam, wat uiteindelijk leidde tot hun huwelijk. Eva was dus zowel een persoonlijke vriendin van Anne als later haar stiefdochter in juridische zin.
Eva Schloss groeide uit tot een veelgevraagd getuige en spreker over de Holocaust. Ze schreef meerdere boeken, waaronder Eva’s verhaal en Na Auschwitz, en sprak tot op hoge leeftijd op scholen en bij herdenkingen wereldwijd. Op 3 januari 2026 overleed Eva Schloss-Geiringer in Londen op 96-jarige leeftijd. Het Anne Frank Huis omschreef haar in een in memoriam als een van de laatste directe getuigen van de periode rond Anne Frank.
Eva had drie dochters: Jacky, Caroline en Sylvia. Via hen heeft de familie van Fritzi Geiringer nakomelingen die nog leven. Strikt genomen zijn dit geen bloedverwanten van de Franks, maar ze dragen wel de persoonlijke verbinding met Otto Frank en daarmee met de herinnering aan Anne.
Overzicht: de stamboom van de familie Frank
De onderstaande tabel geeft een overzicht van de directe familieleden van Otto Frank, hun rol, levensjaren en of er nakomelingen zijn.
| Naam | Relatie tot Anne | Levensjaren | Overlevend? | Nakomelingen |
|---|---|---|---|---|
| Edith Frank-Holländer | Moeder | 1900-1945 | Nee (Auschwitz) | Geen directe |
| Margot Frank | Zus | 1926-1945 | Nee (Bergen-Belsen) | Geen |
| Otto Frank | Vader | 1889-1980 | Ja | Geen biologisch (2e huwelijk) |
| Robert Frank (broer van Otto) | Oom | 1886-1953 | Ja | Mogelijk nazaten in Engeland |
| Herbert Frank (broer van Otto) | Oom | 1891-1987 | Ja | Geen kinderen |
| Helene “Leni” Frank (zus van Otto) | Tante | 1893-1986 | Ja | Ja: Stephan en Buddy Elias |
| Buddy Elias (zoon van Leni) | Neef (eerste graad) | 1925-2015 | Ja | Ja: 2 kinderen |
| Eva Schloss (stiefdochter Otto) | Stiefdochter Otto Frank | 1929-2026 | Ja | Ja: 3 dochters |
De nakomelingen die vandaag nog leven
Na het overlijden van Buddy Elias in 2015 en Eva Schloss in januari 2026 is de kring van mensen met een persoonlijke band met de directe familie Frank kleiner dan ooit. Toch leven er mensen voort die tot de familielijn behoren of er direct naast staan.
De kinderen van Buddy Elias vormen de meest directe bloedlijn. Als kleinkinderen van Leni Frank, de zus van Otto, zijn zij achterneven en achternichten van Anne Frank. De Anne Frank Fonds vermeldt geen namen van deze kinderen in publieke communicatie, in lijn met het beleid om de privacy van de jongere generaties te beschermen.
Ook de lijn via Robert Frank heeft mogelijk nakomelingen, al is over hen nauwelijks openbare informatie beschikbaar. Robert overleed al in 1953 en zijn tak is historisch minder zichtbaar geweest in de publieke herinneringscultuur.
Via de stieflijn zijn de drie dochters van Eva Schloss (Jacky, Caroline en Sylvia) en hun kinderen en kleinkinderen levende herinneringsdragers. De familie van Eva heeft na haar overlijden verklaard dat Eva stierf als “moeder, grootmoeder en overgrootmoeder”, wat betekent dat er minstens drie generaties nazaten zijn.
Een tweede lijn via het Achterhuis is die van de familie Van Pels (in het dagboek aangeduid als Van Daan). Auguste en Hermann van Pels kwamen om, maar hun zoon Peter van Pels overleefde Auschwitz aanvankelijk. Hij stierf op 5 mei 1945 in het kamp Mauthausen, vlak voor de bevrijding. Ook de familie Pfeffer (Fritz Pfeffer, in het dagboek “Dussel”) heeft nakomelingen; zijn zoon Werner Pfeffer leefde nog in de jaren negentig. Dit zijn echter geen Franks, al zijn ze onlosmakelijk verbonden met het verhaal.
De rol van het Anne Frank Fonds en de Anne Frank Stichting
De herinnering aan Anne Frank wordt beheerd door twee onafhankelijke organisaties die ieder een eigen karakter hebben.
Het Anne Frank Fonds in Basel werd in 1963 door Otto Frank zelf opgericht. Het beheert de auteursrechten op het dagboek en besteedt de inkomsten aan humanitaire en educatieve doelen wereldwijd. Otto benoemde het Fonds tot zijn universele erfgenaam. Na zijn dood in 1980 en die van Fritzi in 1998 werd het bestuur geleidelijk professioneler. Buddy Elias was erepresidient van 1996 tot zijn dood in 2015. Het huidige bestuur wordt geleid door John D. Goldsmith als president en Daniel Fürst als vicepresident.
De Anne Frank Stichting in Amsterdam beheert het Achterhuis en het museum aan de Prinsengracht. Deze organisatie staat los van de Fonds-lijn en richt zich op educatie, herdenking en de strijd tegen antisemitisme. De Stichting heeft geen familieband met de Franks in het bestuur, maar werkt nauw samen met het Fonds en met overlevenden en getuigen zolang die nog leefden.
Beide organisaties zorgen er samen voor dat het verhaal van Anne Frank levend blijft, ook nu de generatie die haar persoonlijk kende nagenoeg volledig is uitgestorven. De lessen over de Holocaust, antisemitisme en mensenrechten die het dagboek draagt, klinken via scholen, tentoonstellingen en online platformen door naar nieuwe generaties. Net zoals het verhaal van de kerk in de middeleeuwen via instellingen doorleeft, zo blijft ook de herinnering aan de familie Frank voortbestaan via organisaties die de nagedachtenis levend houden.
Naar aanleiding van de uitbraak van het Tweede Wereldoorlog en de vervolging van Joden is er ook bredere context te vinden in de vraag waarom Jeruzalem heilig is voor drie religies, een thema dat al eeuwenlang de spanningen in het Midden-Oosten voedt die indirect de achtergrond vormen van het opkomend antisemitisme in Europa.
Jacqueline van Maarsen: de laatste vriendin van Anne
Een naam die onlosmakelijk is verbonden met Anne Frank, al behoort ze niet tot de familie, is Jacqueline van Maarsen. Zij was Anne’s beste vriendin op het Joods Lyceum in Amsterdam. In het dagboek duikt ze regelmatig op. Anne noemde haar “Jopie”. Jacqueline overleefde de oorlog omdat haar vader niet-joods was, en daardoor vielen zij en haar moeder net buiten de deportatielijsten.
Jacqueline van Maarsen schreef meerdere boeken over haar vriendschap met Anne, waaronder Mijn vriend Anne Frank. Ze was een van de laatste mensen die Anne Frank persoonlijk had gekend en hierover openlijk kon spreken. Op 13 februari 2025 overleed Jacqueline van Maarsen in Amsterdam op 96-jarige leeftijd. Met haar dood verdween ook een van de laatste directe menselijke verbindingen met de levende Anne.
Haar overlijden werd breed herdacht in de Nederlandse pers en door het Anne Frank Huis. Het bevestigt hoe snel de kring van getuigen sluit: binnen één jaar, van begin 2025 tot begin 2026, verloor de wereld zowel Jacqueline van Maarsen als Eva Schloss.
Voor een bredere context over hoe religie en rituele tradities omgaan met herinneringen aan overledenen en gemeenschappen, lees ook over de spirituele betekenis van veren in rituelen of de vraag hoe belangrijk dans was in heilige rituelen.
Wat betekent het verlies van de laatste getuigen?
Met het overlijden van Eva Schloss in januari 2026 en eerder van Buddy Elias in 2015 en Jacqueline van Maarsen in 2025 is er geen enkele persoon meer in leven die Anne Frank persoonlijk heeft gekend. Dit markeert een historische caesuur. Historici en pedagogen noemen dit moment het einde van het “levende getuigenis”: de directe mondelinge overdracht van ervaringen door ooggetuigen is voorgoed voorbij.
Dat heeft gevolgen voor hoe het verhaal wordt doorgegeven. Scholen en musea moeten overstappen van bezoeken met overlevenden naar digitale herinneringen, archiefmateriaal en reconstructies. Het Anne Frank Huis heeft al jaren geïnvesteerd in het digitaliseren van getuigenissen, video-interviews en interactieve tentoonstellingen die ook zonder levende getuigen overdraagbaar zijn.
De vraag die historici stellen is: verandert de kracht van de boodschap als er geen levend mens meer is om ze te vertellen? Onderzoek naar genocideherdenking suggereert dat de overgang naar “post-getuige”-fase weliswaar een risico op abstrahering inhoudt, maar ook een kans biedt voor bredere, meer universele verankering van de lessen. Het dagboek van Anne Frank is al vertaald in meer dan 70 talen en behoort tot de meest gelezen boeken ter wereld. Die kracht rust allang niet meer alleen op de persoon van de getuige. Vergelijkbaar met hoe religieuze overleveringen, zoals de verspreiding van het christendom door het Romeinse Rijk, na de dood van de oorspronkelijke getuigen verder gingen leven in teksten en instellingen.
De nabestaanden en stiefdochters die nu nog leven dragen die boodschap voort als nazaten, niet als ooggetuigen. Dat is een wezenlijk verschil, maar het doet niets af aan hun verbinding met het verhaal.
Veelgestelde vragen
Heeft Anne Frank nakomelingen?
Nee. Anne Frank stierf in februari 1945 op 15-jarige leeftijd in Bergen-Belsen, kinderloos. Haar zus Margot overleed rond dezelfde tijd, ook zonder kinderen. Er zijn dus geen directe afstammelingen van Anne Frank. De familielijn loopt uitsluitend via de broers en zus van haar vader Otto.
Wie is de laatste nabestaande van Anne Frank?
De laatste nabestaande in directe bloedlijn was Buddy Elias, de neef van Anne Frank, die op 16 maart 2015 overleed op 89-jarige leeftijd in Basel. Eva Schloss was haar stiefdochter via Otto Franks tweede huwelijk, maar geen bloedverwant van Anne zelf. Eva Schloss overleed op 3 januari 2026 op 96-jarige leeftijd.
Leven er nog nakomelingen van Otto Frank?
Otto Frank had geen biologische kinderen uit zijn tweede huwelijk. Zijn directe nakomelingen lopen via zijn zus Leni, wier zoon Buddy Elias twee kinderen had. Die kinderen leven vermoedelijk nog, al houden zij bewust een lage publieke profiel. Via zijn broer Robert zijn er mogelijk ook nakomelingen in Engeland, maar daarover is weinig openbare informatie beschikbaar.
Wie beheert de auteursrechten op het dagboek van Anne Frank?
Het Anne Frank Fonds in Basel bezit de auteursrechten. Otto Frank richtte het Fonds in 1963 op en benoemde het tot zijn universele erfgenaam. Het Fonds beslist welke vertalingen, bewerkingen en publicaties zijn toegestaan en gebruikt de inkomsten voor humanitaire projecten. Het bestuur wordt geleid door John D. Goldsmith (president) en Daniel Fürst (vicepresident), beide geen familieleden van de Franks.
Was Eva Schloss een echte dochter van Otto Frank?
Nee, Eva Schloss was zijn stiefdochter. Otto Frank trouwde in 1953 met Fritzi Geiringer-Markovits, de moeder van Eva. Eva werd daarmee zijn stiefdochter in juridische zin. Biologisch had ze geen Frank-bloed. Wel kende ze Anne Frank persoonlijk uit Amsterdam, en speelde ze tot haar overlijden op 3 januari 2026 een centrale rol als getuige van de Holocaust en als ambassadeur van de herinnering aan Anne.
Hoe worden de herinnering en erfenis van de familie Frank vandaag bewaard?
Via twee organisaties: het Anne Frank Fonds in Basel (rechten, financiering humanitaire projecten) en de Anne Frank Stichting in Amsterdam (museum, educatie, tentoonstellingen). Beide organisaties digitaliseren getuigenissen, ontwikkelen lespakketten voor scholen en werken samen met internationale partners. Nu alle directe getuigen zijn gestorven, verschuift het zwaartepunt naar archiefmateriaal, digitale platforms en de blijvende kracht van het dagboek zelf, dat in meer dan 70 talen beschikbaar is. Lees meer over hoe religie en geschiedenis samenkomen via de vijf zuilen van de islam als ander voorbeeld van hoe levensovertuigingen door generaties worden doorgegeven.
